راستی یه سوال: چرا وقتی یکی رو می بینی با اینکه اصلا از دیدنش خوشحال نشدی، موقع خداحافظی باید بگی "خیلی از دیدنت خوشحال شدم"؟؟

سال های سال شاهد اختلاف شدید پدر و مادرم بودم. دو آدمی که به شدت از هم متنفرند. اون ها ظاهرا با هم زندگی می کنند اما در واقع از هم جدا هستند. من فرزند طلاقم. کاش پدر و مادرم همون اول از هم جدا شده بودند. چون 20 ساله که دارم شکنجه روحی می شم. بیشتر اضطراب و افسردگیم به خاطر حماقت های اون 2 تاست. هیچ وقت صحنه های تلخ کودکیم رو فراموش نمی کنم. بدترین صحنه ای که جلوی یه بچه می تونه اتفاق بیفته، کتک خوردن مادرشه. اما من این صحنه رو بارها و بارها، به تعداد موهای سرم دیدم. یادمه خیلی از روزها با دعوا و کتک کاری پدر و مادرم، با وحشت و ترس شدیدی از خواب بیدار می شدم. هنوز هم همین طوره، فقط خیلی بی تفاوت شدم. اما فکرشو بکن یه بچه تو همچین شرایطی بهش چی می گذره... من هیچ وقت طعم یک محیط آرام و پدر و مادر خوب رو نچشیدم. من فرزند طلاقم.